شهر مکه جایی است که خداوند متعال به آن توجه ویژه داشته و از ابتدای خلقت این فضیلت را داشته است. کعبه، قبله مسلمانان و حرم امن خدا در سرزمین مکه قرار دارد. ائمه در ذکر فضیلت سرزمین کربلا آن را با سرزمین مکه مقایسه کرده و آن را  برتر از مکه دانسته اند.

 

عن الصّادق علیه السلام انّ ارض الکعبه قال مَن مِثلی و قد بنی بیت اللّه علی ظهری یاتینی النّاس من کل فجّ عمیق و جعلت حرم اللّه و آمنه، فاوحی اللّه الی‌ها کفّی و قرّی ما فضل ما فضّلت به فی‌ها اعطیت ارض کربلا الّا بمنزله الّا برّه غمت فی البحر فحملت من مأ البحر و لولا تربه الحسین علیه السلام ما فضّلتک و لولا ما ضمّنه کربلا لما خلقتک و لا خلقت الذّی افتخرت به فقری و استقرّی و کونی دنیا متواضعا ذلیلا مهیمنا غیر مستنکف و لا مستکبر لارض کربلا والّا مسخنده و هویت بک فی نار جهنّم.

ترجمه: امام «صادق» علیه السلام فرمودند: سرزمین مکه به کرامت‌های خداوند تفاخر نمود و گفت: کیست مانند من و حال آنکه خانه خدا روی من بنا شده و مردم از اطراف به جانب من می‌آیند.

هنگامی که مکه تفاخرکرد وحی شد که ای مکه! بجای خود باش،  فضل خانه که سبب فضل تو است در کنارفضل کربلا،‌مانند سوزنی است که در دریا فروبرند و اندازه ای که سوزن  آب از دریا برمی‌دارد.

 اگر خاک کربلا نبود تو را فضیلت نمی‌دادم و اگر آن شخص (امام «حسین» علیه السلام) که در آنجا مدفون است نبود نه تو را و نه خانه را ،خلق نمی‌کردم پس بجای خود باش ودر برابرخاک کربلا تواضع و خشوع کن و تکبر مکن وگرنه تو را به جهنم خواهم انداخت.۱

قال علی بن الحسین علیه السلام اتّخذ اللّه ارض کربلا حرما قبلان یتّخذ مکه حرما باربعه عشرین الف عام و انّها تزهر لاهل الجنّه کالکوکب الدّری.۲

امام «سجاد» علیه السلام فرمودند: خداوند زمین کربلا را حرم قرار داد ۲۴۰۰۰ سال قبل از آنکه مکه را حرم قرار دهد و آن زمین می‌درخشد برای مردم بهشت مانند ستاره درخشان.

– عن ابی جعفر علیه السلام قال خلق اللّه کربلا قبلان یخلق الکعبه باربعه عشرین الف عامٍ و قدّسها و بارک علیها فما زالت قبلان یخلق اللّه الخلق مقدّسه و مبارکه و لاتزال کذلک و جعل‌ها اللّه افضل الارض فی الجنّه.

و امام «باقر» علیه السلام می‌فرماید: خداوند کربلا را خلق کرد ۲۴۰۰۰ سال قبل از آنکه کعبه را خلق نماید و آن زمین را مقدس نمود و برکت داد و قبل از آن خلق ننموده بود مقدس و مبارکی مانند آن زمین و خداوند زمین کربلا را در بهشت افضل زمین‌ها قرار داده است.۳

غبار کربلا مانع آتش

 سید الواعظین مرحوم سید «محمود امامی اصفهانی» رحمه اللّه علیه نقل نموده‌اند:

یکی از خلفای «بنی مروان» بچه دار نمی‌شد به خاطر عقیده فاسدش نذر کرد که اگر خدا پسری به او بدهد، او را بر سر راه زوار حضرت سیدالشهدا (ع)بفرستد و آن‌ها را به قتل برساند..

اتفاقاً بعد از مدتی خداوند پسری به او عطا می‌نماید تا اینکه بزرگ می‌شود و به او وصیت می‌کند که باید بروی سر راه زوار حسین (ع) و آن‌ها را به قتل برسانی.

پسر شبی در خواب دید قیامت است و ملائکه جمعی را  به‌سوی جهنم می‌برند تا اینکه شخصی را می آوردند و به‌سوی آتش می کشند، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌اله‌وسلم به ملائکه می فرماید: اگرچه این مرد گناه‌کار است اما شما نمی‌توانید او را به جهنم ببرید زیرا روزی به زمین کربلا می‌گذشت وغباری از آن زمین بر بدن او نشسته است.

عرض می کنند: غبار را از او می‌شوییم، حضرت می فرمایند: غبار را می‌شویید اما نمی توانید چشم اورا که به بقعه و بارگاه فرزندم حسین (ع) افتاده، بشویید.

پس ملائکه عذاب او را رها می کنند و ملائکه رحمت می آیند و او را به بهشت می برند.

آن پسر از خواب بیدار شد و از قصد فاسد خود برگشت و توبه نمود و فوراً به زیارت آن حضرت رفت و زوار را حرمت و نوازش ‍ می‌کرد.۴

منبع: برگرفته کتاب داستان هایی از زمین کربلا
 

+پی نوشت

۱. خصائص الحسینیه ص ۳۲۷  . ۱۱

۲.  بحارالانوار ج ۱۰ – تحفه الزّائر

۳. کشکول النور ج ۱ ص ۱۴

۴. ثمرات الحیوه. کرامات الحسینیه ج ۱ ص ۲۰۲. ۱۴

 
برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


<